Krótko o muzyce elektronicznej

Pierwsze elektroniczne instrumenty pojawiły się w latach 20-tych XX wieku. Jednym z tych instrumentów był skonstruowany przez Lwa Termena eterofon, kolejnym pierwsze elektroniczne organy, które skonstruował Jorg Mager. Organy te ich wynalazca nazwał sferofonem. 5 lat później kolejny wynalazca, Marcel Martenot, zaprezentował kolejny instrument elektroniczny. Nazywany falami Martenota instrument był udoskonaloną wersją eterofonu. Wszystkie te 3 instrumenty były instrumentami jednogłosowymi. Największą popularnością spośród nich cieszyły się fale Martenota. W latach 30-tych XX wieku wykorzystali je w swoich kompozycjach Edgard Varese i Darius Milhaud. Wykorzystał je także Arthur Honegger pisząc muzykę do sztuki teatralnej pod tytułem „Joanna Darc na stosie”. W 1947 roku Andre Joviet skomponował koncert na orkiestrę i fale Martenota. Jednak mimo tych pierwszych prób instrumenty te ze względu na to, że były instrumentami jednogłosowymi były niezbyt chętnie wykorzystywane przez kompozytorów. Dlatego też cały czas podejmowane były próby stworzenia instrumentu o większych możliwościach. Poszukiwano takiego urządzenia, na którym byłaby możliwość zagrania kilku różnych dźwięków jednocześnie. Pierwszym tego typu instrumentem było urządzenie skomponowane w 1936, które nazwano hellertionem. Swoją budową urządzenie to przypominało sferofon, ale można było wydobyć z niego dźwięki, które przypominały dźwięki innych instrumentów.